Cat beviel vorige week maandag: we zijn drie katertjes en één poesje rijker. De geboorte verliep goed en zoals we dat altijd doen, lieten we de dierenarts komen om te controleren of ze echt leeg was. Omdat we niet alle placenta’s gezien hadden, kreeg Cat sowieso een piton-spuit. Cat had weer weeën, maar er kwam niets en de weeën stopten weer. Dan zou ze gewoon leeg zijn en zouden we de placenta’s in de drukte wel gemist hebben. Cat moederde heel lief over haar kroost, zoals we dat van haar kennen en ondanks dat ze erg moe was, maakten zij en de kittens een heel tevreden en rustige indruk.

Dan de volgende dag: Cat krijgt weer weeën en daar bovenop flink koorts. We brengen haar met spoed naar de dierenarts en die ziet op een röntgenfoto dat er nog een kitten in zit! Dit kitten ligt dwars voor het bekken en is naar alle waarschijnlijkheid dood. Cat krijgt een keizersnede. Bij het openen van de baarmoeder komt al meteen zoveel rotzooi vrij, dat de er geen andere optie is dan dat ze gesteriliseerd wordt. Ze komt goed door de operatie en gaat met een tas medicijnen mee naar huis. Meteen pakt ze de zorg voor de kittens weer op, alsof er niets gebeurd is. 

De volgende dag krijgt ze ’s avonds heel hoge koorts. We rennen weer naar de dierenarts en Cat wordt compleet doorgelicht. Diagnose: een acute en flinke mastitis aan 1 van de melkpakketten. Meer medicijnen dan dat ze al krijgt, mag ze niet hebben in verband met de kittens waar ze ondanks alles super voor zorgt en die de fles niet accepteren. De medicijnen die ze krijgt, zouden ook voldoende moeten zijn. Wel krijgt ze nog onderhuids vocht toegediend. De koorts zakt en even lijkt het goed te gaan. We laten iedere dag onderhuids vocht zetten zodat ze vooruit kan, eten doet ze goed en de kittens zien er prima uit en groeien goed, Cat blijft in conditie. 

Kort daarna krijgt ze weer hoge koorts: de operatiewond staat op twee plekken open, ze heeft de hechtingen eruit gebeten. De wond wordt nauwkeurig verzorgd en lijkt in eerste instantie op te knappen. De koorts daalt, maar niet voor lang. Cat heeft op zondagavond weer hoge koorts en begint nu serieus en snel in te leveren. Ze is heel erg tam en verzorgt de kittens niet meer. Ze houdt het niet vol. We overleggen met de dierenarts en nemen de zorg voor de kittens van Cat over, ze laat ze nog steeds drinken en de fles wordt geweigerd. Op maandagochtend wordt als eerste Cat’s bloed getest. De dierenarts schrikt van de uitslag en overlegt met de Uithof. Het bloedbeeld is zo verontrustend dat ze met spoed daarheen moet, er wordt op dat moment gevreesd voor haar leven. We pakken haar en de kittens in en vertrekken. Cat’s volwassen zoon gaat ook mee, hij kan als het nodig is bloed geven. Cat moet blijven, de kittens worden van haar gescheiden. Het ligt niet in de verwachting dat ze snel terug naar huis mag. Onze eigen dierenarts en de dierenartsen van de Uithof geven aan dat we bijzonder veel pech hebben… 

Cat gaat, als ze alles goed mag doorstaan, een te lange herstelperiode tegemoet om weer ten volste voor haar kleintjes te kunnen zorgen. Na alle pech nemen we geen risico: we schakelen Minams in, wij kunnen met al onze liefde en goede bedoelingen nooit een moederpoes vervangen, zeker niet zo’n fantastische moeder als Cat, en we willen alleen het beste voor onze kleintjes en hun moeder die al zo veel hebben moeten doorstaan.

Minams vindt voor ons een aantal mogelijke gastgezinnen en we spreken met Caroline van cattery Lady Like af dat onze kittens bij de drie kleintjes van haar Pippa aan mogen schuiven. Het wordt al laat als we de kittens naar Caroline brengen. Pippa is een schat van een poes en lijkt blij te zijn met onze kittens erbij. Ze accepteert ze ineens en zonder morren en laat ze meteen drinken. We laten de kittens met veel verdriet, maar ook met een gerust hart achter en hopen er het beste van. De volgende ochtend (19/06) krijgen we goed nieuws: alle kittens zijn al gegroeid, de drie katertjes zelfs heel goed.

Cat wordt diezelfde ochtend weer geopereerd. Nu aan de inmiddels fikse ontsteking in de wond van de keizersnede en we wachten gespannen af totdat de chirurg belt. De operatie is gelukkig goed gegaan: haar buikvlies leek niet geïnfecteerd te zijn en de chirurg heeft al het afwijkende (ontstoken) weefsel weg kunnen snijden. Ze verwacht dat Cat genoeg ruimte in haar huid heeft dat de wond weer zal sluiten. Cat is naar de intensive care gebracht voor verdere verzorging. Nu is het weer afwachten.

Cat gaf de kittens op 12 juni het leven, een week later doen Caroline en haar fantastische moederpoes hetzelfde. Cat krijgt nu de beste zorg in Utrecht, haar kittens krijgen hetzelfde bij Caroline en haar Pippa.

Onze dank aan iedereen die ons heeft willen helpen en geholpen heeft, is groot en niet met woorden te beschrijven. We hebben weer hele lieve mensen leren kennen, die zonder nadenken graag voor een vreemde klaar staan.

Hieronder een foto van ieder kitten, hier zijn ze 4 dagen oud. Klik op een foto om een grotere versie te bekijken.

Comments are closed.

    Kitten Blog 2012
    Dutch only

    Over

    Deze blog gaat over het nestje van Cat en Guus (HU*Okonor Bendeguz). 
    Vanaf de zwangerschap tot aan het verhuizen van de kittens, worden hier alle foto's, filmpjes en de laatste nieuwtjes over dit nestje geplaatst. 

    Archief

    September 2012
    Augustus 2012
    Juli 2012
    Juni 2012
    Mei 2012
    April 2012

    Share |
     




    Copyright © Cattery Amat Manis 2011 - 2013
    All rights reserved